خانه وبلاگ
ايميل من
نویسندگان وبلاگ
سید محمد انجوی نژاد
آرشیو وبلاگ
شهریور ۸٩
اردیبهشت ۸٧
دی ۸٥
مهر ۸٥
مهر ۸۳
لینک دوستان
کانون فرهنگی رهپویان وصال شیراز
بازمانده تنها
آمار وبلاگ 
خروجی وبلاگ
حاجی جون کمممممممک !!
یه نامه از یه سرباز به فرمانده اش ( نامه شماره 1)
سلام حاجی!
چه خبر از خط مقدم جبهه جهاد اکبر؟
خوش می گذره با قهرمانای مبارزه با نفس؟!
اینجا ، پشت جبهه ، وضع خیلی خرابه حاجی ... مهمات کم آوردیم ، بدجور گیر کردیم تومیدون مین گناه ، وضعیت قرمزه!
بچه ها دارن سعی شون رو می کنن ولی فایده نداره، دیروز سید مهدی ، امروز مرتضی و چند دقیقه پیش هم رضا و عباس ؛ دل کندند و جام گذاشتند ، دلم خیلی تنگ شده براشون...
قرارمون این نبود!
هر چند حق هم دارند ... آخه من به وعده مون عمل نکردم!
قرار بود هر وقت شیمیایی گناه زدند ، ماسک تقوا بزنیم ...
اما من نامردی کردم ، نه به بچه ها ...
به خودم !...
به مرغ باغ ملکوتم!...
دلم خیلی تنگ شده براشون :
« دلم تنگ شهیدان است امشب که همرنگ شهیدان است امشب
من از خون شهیدان شرم دارم که خلقی را به خود سرگرم دارم ...»
حاجی دست ما رو هم بگیر ! بالگرد شفاعتی ، آمبولانس توبه ای ، چیزی بفرست به عقب ! وضعیت خیلی وخیمه حاجی ...
مجروح های قلبی خیلی زیادند . بچه ها نیاز به خون عشق خدا دارند . دیگه نمی شه با چفیه زخم دلها رو بست . نیاز به کپسول ایمان داریم.
حاجی تو رو خدا یه کاری بکن !
نَفَسم بالا نمی یاد ... راه سینه مو چرکاب و عفونت دنیا طلبی گرفته ...
حبّ نفْس فشار می یاره به قلبم ... بیچاره ام کرده حاجی!
حاجی جون هوای اینجا اصلا قابل تحمل نیست . تفت تعلّقات دنیوی داره خفه مون می کنه ...
آرپی جی های توکلّمون تموم شدند ... فشنگ های توسلّ هم ته کشیدند ... رمز شب نافله رو هم یادمون رفته ... نمی دونم باید چی کار کنیم ، کم آوردیم دیگه !
یه راهی پیش پامون بذار حاجی !
نفربرهای نفس مطمئنه اشکال فنی پیدا کردن ، چند قدم نرفته وا می ایستند...
فرمانده گردانمون هم که پر کشیده اومده پیش شما ...
خمپاره 60 عشق کربلا خریدش ! تکه تکه اش کرده بود حبّ حسین (ع) ...
خوش به حالش...
حاجی! حرف خیلی زیاده ، ولی دشمن غفلت از کمین اومده بیرون ...
سرنیزه وسوسه دستشه !
ای کاش می تونستم جلوش بمونم ... دعا کن کم نیارم !
حاجی دعام کن ... بازم برات نامه می نویسم . دلم برات تنگ می شه !
حاجی ... حاجی ... حاجی
التماس دعا / یاعلی
یه نامه از یه سرباز به فرمانده اش ( نامه شماره2 )
سلام حاجی...
دلم خیلی برات تنگ شده ... حاجی ! خبری از ما نمی گیری ... دیگه حال ما رو نمی پرسی ... چی شده حاجی ؟ نکنه دیگه می خواهی رهام کنی ؟
حاجی جون! چشمات ، نگاهت ، قلبت ، عشقت ... همتت منو کشته ... دلم خیلی گرفته حاجی ... خسته شدم از دنیا و مافیها...
خودم اینجا گیر کردم تو سیم خاردار دنیا و دلم پیش شماست ... که اگر نبود، اونم تا حالا فاسد شده بود!
حاجی ! ای کاش می تونستم فقط یه لحظه از چشمای شما دنیارو ببینم ...
خدا رو ببینم ...
حاجی ! خیلی دلم می خواد بدونم اون افق دور دست چیه که اینجوری بهش خیره شدی ؟!
خیلی دوست دارم بدونم خدا چه طور ، کجا و چقدر ، خودشو بهت نشون داده بود که اینجوری دیوونه و قربونی اش شدی و ... خریدت ؟!
حاجی ! آرزو دارم بدونم ، چی کار کردی که خدا عاشقت شد ؟!
حاجی ! چی ها می گفتی به خدا تو خلوتت که اینقدر قشنگ صدات کرد ؟!
.....
حاجی ... تو رو خدا ! تنهام نذار ، دارم دیوونه می شم به خدا ...
حاجی ! خیلی سختمه ... نه که بگم خسته شدم ، نه حاجی قسم به عشق مشترکمون حسین(علیه السلام ) ، هر چی سخت تر بشه ، شیرین تر می شه برام ! هر چی تندتر بدوم دنبالت ، هر چی بیشتر نَفَسم در نیاد ، احساس نزدیکی بیشتری می کنم بهت ...
فقط می خوام بگم حاجی تو رو خدا اینجوری ولم نکن ...
توقع زیادی ندارم حاجی . همین که بدونم داری نگام می کنی و برام دعا می کنی ، از سرم زیادیه ...
حاجی ! نذار بی خدا بپوسم ، نذار غرق « خود » م بشم ، " غریق نجاتم " باش حاجی . من شنا بلد نیستم ها ، یه وقت موج دنیا می گیرم !
حاجی این موجی که منو گرفته با اون موج خیلی فرق داره ، اون موجی که شما رو گرفت ، موج عزت بود نه موج ذلت و حقارت.
موج عشق بود و جنون . همون موج جنون که تو مجنون کار خودشو کرد...
حاجی ! تو رو خدا یه کاری بکن برام ... وضعم خیلی خرابه . حالم بده . دارم کم می یارم ... انرژی بده حاجی ... نیرو برسون . هر چی مهمات داشتم ، ته کشید ... دیگه هیچی برام نمونده ...
دستم خالی خالیه حاجی!
حاجی تو رو خدا تنهام نذار ...
حاجی دعام کن . دعا کن یه روز برسه که برسم به سرّ نگاهت ، چشمات ، قلبت ، عشقت و ... همتت ... حاجی خیلی دعام کن ... بازم برات نامه می نویسم.
حاجی دعا کن زودتر گذرنامه من هم جور شه بیام اونور پیش شما و بقیه رفقا ...
حاجی دعا کن ... دلم خیلی برات تنگ می شه ... ولی باید تمومش کنم ...
حاجی ... ! حاجی ... ! حاجی ...
التماس دعا / یاعلی
یه نامه از یه سرباز به فرمانده اش ( نامه شماره 3)
سلام حاجی ...
آره بازم منم ، همون مجنون جامونده از رفقا ...
احوالپرسی نمی کنم ، چون چشات داد می زنن که حالت خیلی خوشه ، حق هم داری ، لیاقتش رو هم داری ! اصلاً نگو جام خالیه که محاله باور کنم آنقدر سرت شلوغه ، آنقدر کشته مرده هات زیادن که دیگه ...
اما نه ، معرفت حاجی مِن خیلی بیشتر از این حرفهاست ... حاجی !
حاجی من ! حاجی خدا ! دلم خیلی تنگ شده برات ! دلم خیلی گرفته حاجی شارژم تموم شده ، پنچر کردم ...
خیلی وقته بهم سر نزدی ، خیلی وقته که دیگه محض رضای خدا هم که شده ( همون خدایی که می گی همه کارهامون رو به خاطر اون کنیم ) قدم رنجه نمی کنی و افتخار نمی دی ...
حاجی ! می دونم که حتی دلتنگی هام هم از بی معرفتی و بی ادبی مه !
می دونم که به دل نمی گیری ! خودت که خوب می دونی ؛ کسی دیوونه رو مؤاخذه نمی کنه
من گشتم دیوانه « توکلت علی الله »
حاجی ! یه سر به این دیوونه زنجیری بزن ... ملاقاتی نداره ، خیلی تنهاست...
حاجی ! می دونم ، می دونم جام نمی ذاری ... می دونم دورا دور حواست هست و دعام می کنی، حاجی محاله دستمو نگیری ...
محاله یه فرمانده ( اونم یه فرمانده مثل شما که حواسش به همه بود ، بعد از همه می خورد ، بعد از همه می خوابید و بیشتر از همه کار می کرد و کارای همه رو هم می کرد ) حواسش به ضعیفترین و کوچکترین و بدترین سربازش نباشه .
حاجی ! می دونم که همه چیز رو در مورد من می دونی ...
می دونم که بهتر از هر کسی می شناسی ام و بهتر از هر کسی می دونی که چقدر دوستت دارم ...
حاجی من ! حاجی خدا ! حاجی خدای من !
منو هم خدایی کن مثل خودت ... حاجی هیچ وقت تا حالا تنهام نذاشتی این دفعه رو هم حواست باشه !
حاجی ! من « آموزش دیده » نیستم ها !
حاجی من شناسنامه ام رو دستکاری کردم ها !
حاجی ... خودت می دونی تا اینجا رو هم با ضمانت نامه خودت اومدم ...
حاجی ! چی کار کنم اگر به تو نگم اینارو ؟!
خب مال بد بیخ ریش صاحبشه دیگه !
تو هم که نمی خوای بگی من تعلق به تو ندارم ؟!
یه سند دارم که تا اون لحظه شهادت ، تا اون لحظه ای که قراره انشاء الله مثل خودتون سند نوکری ام پاره پاره بشه ، باهامه !!!
حاجی ! قشنگ ترین قاب دنیا ، قابی بود که خدا ازت خرید ، آخه خدا هم قشنگه ، هم قشنگی رو دوست داره ...
حاجی جون !
قشنگ ترین قابهای دنیا ،
قاب چشمای شما بود
« که خدا خودش خرید ... »
دعا کن تا یه روزی ،
قابهای زشت ما هم فروش برن !
دعا کن خدایی شیم
تا خریدنی بشیم ، عین شما...
التماس دعا / یاعلی
پيام هاي ديگران () link ۱۳۸٩/٦/٦ - سید محمد انجوی نژاد
تلخخخخخخخخخخخخخخخخخخ
یه نفر خوابش میاد و واسه ی خواب جا نداره
یه نفر یه لقمه نون برای فردا نداره
یه نفر می شینه و اسکناساشو می شمره
می خواد امتحان کنه که تا داره یا نداره
یه نفر از بس بزرگه خونشون گم می شه توش
اون یکی اتاقشون واسه همه جا نداره
بابا می خواد واسه دخترش عروسک بخره
انتخابم می کنه ، پولشو اما نداره
یکی دفترش پر از نقاشی و خط خطیه
اون یکی مداد برای آب و بابا نداره
یکی ویلای کنار دریاشون قصره ولی
اون یکی حتی تو فکرش آب دریا نداره
یکی بعد مدرسه توپ چهل تیکه می خواد
مامانش میگه اینا گرونه اینجا نداره
یه نفر تولدش مهمونیه ،همه میان
یکی تقویم واسه خط زدن رو روزا نداره
یکی هر هفته یه روز پزشکشون میاد خونش
یکی داره می میره ، خرج مداوا نداره
یکی انشاشو می ده توی خونه صحیح کنن
یکی از بر شده درد و ، دیگه انشا نداره
یه نفر می ارزه امضاش به هزار تا عالمی
یکی بعد عمری رنج و زحمت امضا نداره
تو کلاس صحبت چیزی می شه که همه دارن
یکی می پرسه آخه چرا مال ما نداره
یکی دوس داره که کارتون ببینه اما کجا
یکی انقد دیده که میل تماشا نداره
یکی از واحدای بالای برجشون می گه
یکی اما خونشون اتاق بالا نداره
یکی جای خاله بازی کلاس شنا می ره
یکی چیزی واسه نقاشی ابرا نداره
یکی پول نداره تا دو روز به شهرشون بره
یکی طاقت واسه ی صدور ویزا نداره
یکی فکر آخرین رژیمای غذاییه
یکی از بس که نخورده شب و روز نا نداره
یکی از بس شومینه گرمه می افته از نفس
یکی هم برای گرمای دساش ها نداره
دخترک می گه خدا چرا ما .... مادرش می گه
عوضش دخترکم ، او خونه لیلا نداره
یه نفر تمام روزاش پر رنج و سختیه
هیچ روزیش فرقی با روزای مبادا نداره
یکی آزمایش نوشتن واسش ،اما نمی ره
می گه نزدیکیای ما آزمایشگا نداره
بچه ای که تو چراغ قرمزا می فروشه گل و
مگه درس و مشق و شور و شوق و رؤیا نداره
یه نفر تمام روزا و شباش طولانیه
پس دیگه نیازی به شبای یلدا نداره
یاد اون حقیقت کلاس اول افتادم
دارا خیلی چیزا داره ولی سارا نداره
راستی اسمو واسه لمس بهتر قصه می گم
ملیکا چه چیزایی داره که رعنا نداره ؟
بعضی قلبا ولی دنیایی واسه خودش داره
یه چیزایی داره توش که توی دنیا نداره
همیشه تو دنیا کلی فرق بین آدما
این یه قانون شده و دیروز و حالا نداره
آدما از یه جا اومدن ، همه می رن یه جا
اون جا فرقی میون فقیر و دارا نداره
کاش یه روزی بشه که دیگه نشه جمله ای ساخت
با نمی شه ، با نمی خوام ،با نشد ، با نداره
برای امروزم !؟
۲۴ / ۶ / ۱۳۸۶
۱۱ / ۴ / ۱۳۸۶
بر سنگ قبر من بنوسيد خسته بود . اهل زمين نبود. نمازش شکسته بود
بر سنگ قبر من بنويسيد پاک بود چشمان او که دائما از اشک شسته بود
بر سنگ قبر من بنويسيد اين درخت عمري براي هر تبر و تيشه دسته بود
بر سنگ قبر من بنويسيد کل عمر پشت دري که باز نمي شد مانده بود
یا دلیل المتحیرین ! یا رفیق من لا رفیق له !!!! ۱۳ / ۱ / ۸۶
باز تنها باز خسته !!!؟
همین !!!!! - ۲۵ / ۱۲ / ۸۵
گـفتی خداحافظ بـی هیـچ چـون و چـرایـی و ندانـستـی بی صـدا فـرو ریخـتـم کار من افـتـادن اسـت بی هیـچ بـهـانـه
و شکـسـتـن تـقدیـر مـن اسـت
گفـتـم خـداحافـظ هیـچ نـگفـتـی و این هیـچ نگفتـن تـو،پـایـان مـن اسـت
دریافتمت وقتی از دل تو برون رفتی ...
خاموش و فراموشم ... من در قفس خانه
با معنی آزادی دل گشت چو بیگانه محبوس منم آری
زندانی و در بانی
رفتی تو از این خانه ... از من تو چه می دانی؟؟
تند تند از زمین می ریختند برسر آسمان ....
ستاره ها تک تک آنها را برداشتند ....
و چیزی برای من نماند .....
من چه تلخم امروز
گاهی خیال را در پی بهانه ای به کوچهء فراموشی می فرستی ..
در آنجا باز چهره های هزار چهرهء غمدار خود را می بینی...
افسرده می شوی .. باز می مانی ....گاهی هم از دروغ خسته نمی شوی ... و چهره ها از دیدن هم زار می زنند ... از دیدن آشنایان سوزناک گریه می کنند ....
گاهی خیال ...... امان ازخیال ....
خیال های بی انتها ... و آرزوهایی که سقف ندارند ... ما را به کجا می برند؟
كاش قلبم درد پنهاني نداشت چهره ام هرگز پريشاني نداشت
كاش مي شد دفتر تقدير عشق حرفي از يك روز باراني نداشت
كاش مي شد راه سخت عشق را بي خطر پيمود و قرباني نداشت
اشارات غم
۱۴ / ۱۰ / ۸۵ - یک و چهار دقیقه صبح :
غم عالم همه تقسیم چو به تنها کردند
همه شد جمع و نصیب من تنها کردند .
دل دیگر آنقدر شکسته دیگر بند هم نخواهد خورد .
شاید دوستان دوست دارند این چنین لالم !!!!!؟ همین !!؟
۲۸ / ۹ / ۸۵ - سه و سی دقیقه صبح :
زندگی به من آموخت كه چگونه گریه كنم اما گریه به من نیاموخت كه چگونه زندگی كنم.....
کهنه فروش داد ميزنه چراغ شکسته ميخريم .....کفشاي پاره ميخريم .... اسباب کهنه ميخريم .....
بي اختيار دادميزنم : کهنه فروش قلب شکسته ميخري ؟!!!؟؟؟ 
۲۴ / ۹ / ۸۵ :
« داخل ماشین گرم بود و بیرون سرد. روی شیشهی عرق کرده، یه بچه کشیدم(همون چشمچشم دو ابروی خودمون). بعد از چند دقیقه دیدم اشک از چشمهای بچه سرازیر شد. شیشه سرد بود. سردش شده بود. دستم رو روی شیشه مالیدم. حالا دیگه بچهای نبود که سردش بشه ... »
آره ... به همين سادهگی!!
۲۲ / ۹ / ۸۵ :
من، تا زردي پاييزم نباشد ... در هيچ بهاري نخواهم روئيد ... هيچ بهاري مرا نخواهد روياند ...
۲۰ / ۹ / ۸۵ :
آآآآآآآآخ دلم .
کاش هیچوقت آنچه شد نمی شد و درین قفس خودم را در قفس دومی زندونی نمی کردم . همین !!؟
۲۹ / ۸ / ۸۵ : ساعت ۱۹ :
ای دوستان بی وفا ....... از غم بیاموزید وفا
غم با همه بیگانگی ...... هر شب بمن سر میزند
آمیزه ای از نگرانی و اشک خوراک امشب دل منه . ......
۱۱ / ۸ / ۸۵ : ساعت ۳ بعد از ظهر :
یا فتاح .... یا فتاح ..... یا فتاح ...... یا فتاح ....... تقاص کمی از دنیا چشیدن هم برای من اینقدر سخت است ؟ خب باشه نمی چشم ...... یا فتاح .... یا فتاح ........ یا فتاح .......
۲۹ / ۷ / ۸۵ : من هیچوقت آیکون بیجا نمی زنم .
بهمین شدت داره میاد ...... ساعت دو و بیست چار دقیقه نیمه شب